Uwaga zmiana siedziby firmy! Aktualny Adres firmy Elektra - Klaudyn, 05-080 ul. Płk. Aleksandra Krzyżanowskiego 4.

Wyposażenie pojazdów w sygnalizację świetlną i dżwiękową regulowane jest Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 31.12.2002r. z póżniejszymi zmianami, w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Dziennik Ustaw z 2003r nr.32 poz.262 Rozdział 7 – warunki dodatkowe dla taksówek Rozdział 8 – warunki dodatkowe dla pojazdów samochodowych uprzywilejowanych Rozdział 9 – warunki dodatkowe dla pojazdów samochodowych przeznaczonych do wykonywania czynności na drodze /istotne zmiany – Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 10.05.2007r. oraz z dnia 17.10.2007r./ Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 „ Prawo o ruchu drogowym” /Dz.U . nr.98 z 1997 poz. 602/ nakłada na producentów obowiązek uzyskania świadectw homologacji pojazdu i części jego wyposażenia. Rzeczpospolita Polska związana jest Regulaminami Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych będącymi załącznikami do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań sporządzonego w Genewie w 1958 roku. W Polsce właściwym organem administracyjnym udzielającym homologacji jest Ministerstwo Infrastruktury. Laboratoria uprawnione do przeprowadzania badań homologacyjnych są wyznaczane przez ministra do spraw transportu odrębnie dla każdego Regulaminu. Producenci i użytkownicy sygnalizacji świetlno-dźwiękowej związani są z zapisami określonymi w Regulaminach R65 i R 10. W zakresie tych regulaminów badania prowadzą : – dla Regulaminu R65 – Instytut Transportu Samochodowego ul. Jagiellońska 80 Warszawa, – dla Regulaminu R10 i dyrektywy 2004/104/WE – Przemysłowy Instytut Motoryzacji ul. Jagiellońska 55.

Specjalne światła ostrzegawcze powinny spełniać warunki wyszczególnione w załącznikach do Regulaminu R65: – załącznik 3 – sprawdzanie barwy specjalnego światła ostrzegawczego /kolorymetria/, – załącznik 4 – sprawdzanie szczelności lamp /próba deszczowa/, – załącznik 5 – wymagania fotometryczne /światłość efektywna/, częstotliwość, czas świecenia i wygaszenia/.

W miejscu widocznym po zamocowaniu specjalnego światła ostrzegawczego w sposób czytelny i nieścieralny winny być naniesione oznaczenia: typ wyrobu, nazwa producenta, napięcie znamionowe, moc, numer fabryczny oraz znak homologacji składający się z dużych liter X lub T oznaczających kategorię światła, dużych liter A lub B lub R oznaczających barwę światła następnie okręgu otaczającego dużą literę E z numerem identyfikacyjnym kraju który udzielił homologacji i numeru homologacji.

Przykładowe oznaczenie homologacyjne lampy ostrzegawczej: X B 1 E ₂₀ 001120 Opis: lampa ostrzegawcza kierunkowa /kategoria X/, niebieska /B/, o jednym poziomie światłości /1/, homologowana w Polsce /E20/ o numerze 001120 T A 1 E ₁ 001850 Opis: lampa ostrzegawcza 360⁰ /kategoria T/, żółta /A/, o jednym poziomie światłości /1/, homologowana w Niemczech /E1/ o numerze 001850.

Każdy odrębny wyrób lub podzespół elektryczny lub elektroniczny instalowany w pojeżdzie samochodowym winien podlegać badaniom w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej zgodnie z wymogami Regulaminu R10. 03 EKG ONZ lub dyrektywy 2004/104/WE Badana jest odporność wyrobu elektrycznego i elektronicznego na wąskopasmowe i szerokopasmowe zaburzenia elektromagnetyczne wywołane promieniowaniem elektromagnetycznym w paśmie częstotliwości od 20 MHz do 2000 MHz. Badany jest poziom emisji wąskopasmowych i szerokopasmowych zaburzeń elektromagnetycznych wytwarzanych przez wyrób elektryczny i elektroniczny w paśmie częstotliwości od 30 MHz do 2000 MHz.

W widocznym i łatwo dostępnym miejscu na wyrobie powinien być umieszczony znak homologacji składający się z okręgu, wewnątrz którego znajduje się duża litera „E” z numerem identyfikacyjnym kraju, który udzielił homologacji, numeru regulaminu i numeru homologacji.